Το Μωρόσκλαβο (ονομάζεται και «Μουρόσκλαβο» ή «Μπρόσκλαβο» ή «Μυροσάλαβον») είναι παλιό, εγκαταλελειμμένο πλέον, χωριό. Σχετικά με τις ονομασίες «Μπρόσκλαβον» και «Μωρόσκλαβον» υπάρχουν απόψεις που θέλουν να έχουν σλάβικη καταγωγή.

Γεωγραφία

Το Μωρόσκλαβο βρίσκεται σε υψόμετρο 230 μέτρων περίπου, σε λόφο πάνω από το χωριό Σιταράλωνα και σε σημείο που έχει πολύ καλή ορατότητα και θέα σε όλη την περιοχή. Στον δρόμο Θέρμου – Κάτω Μακρινούς υπάρχει, στο ύψος της διασταύρωσης για το Μωρόσκλαβο, το ομώνυμο πέτρινο οδογέφυρο κατασκευής 1889 ευρισκόμενο σε υψόμετρο 193 μέτρων.

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την αρχαιότητα η θέση στην οποία βρισκόταν το χωριό, το λεγόμενο «Κάστρο του Μωρόσκλαβου», ήταν σημαντική και έχουν βρεθεί εκεί αρχαία αιτωλικά νομίσματα και θεμέλια που θυμίζουν το αρχαίο παρελθόν της περιοχής, ότι δηλ. εκεί υπήρχε κώμη ή οικισμός.

Πρόκειται για ιστορικό χωριό της περιοχής του Απόκουρου, το οποίο, ωστόσο, εγκαταλείφθηκε λίγο μετά τα μισά του 20ού αιώνα από έλλειψη νερού. Με την ονομασία Μωρόσκλαβο αποκαλείται συχνά το γειτονικό χωριό Σιταράλωνα, στο οποίο εγκαταστάθηκαν οι περισσότεροι κάτοικοί του.

Μέρος των κατοίκων του είχε προέλθει από το χωριό Αρτοτίβα, όταν, το 1780 περίπου, λόγω του φόνου του Παπαλέξη – κοτζάμπαση και ιερέα Αρτοτίβας – από κάποιον αντίζηλό του, τούρκικο στρατιωτικό απόσπασμα πυρπόλησε την Αρτοτίβα, αναγκάστηκαν να μετοικήσουν σε διάφορα χωριά, ανάμεσα σε αυτά και στο Μωρόσκλαβο.

Στις 07/12/1835, με τη δημιουργία του Δήμου Παμφίας, το Μωρόσκλαβο απείχε μιάμιση ώρα από την τότε έδρα του δήμου, τον Αβαρίκο, ενώ αναφέρεται ότι εκατοικείτο από 73 άτομα (14 οικογένειες). Αναφέρεται το 1853 ότι οι κάτοικοι του χωριού καλλιεργούσαν δημητριακά και είχαν βελανιδιές.

Διοικητική εξέλιξη

Το Μωρόσκλαβο προσαρτήθηκε στις 07/12/1835 (ΦΕΚ 19Α) στον τότε Δήμο Παμφίας και αποτελούσε οικισμό του μέχρι το 1912 που, με το ΦΕΚ 261Α της 31/08/1912 και την κατάργηση των δήμων, ορίστηκε έδρα της τότε Κοινότητας Μωροσκλάβου. Στις 12/12/1922 (ΦΕΚ 73Β) έπαψε να είναι έδρα της Κοινότητας Μωροσκλάβου, η οποία μετακινήθηκε στα Σιταράλωνα και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Σιταραλώνων. Στις 14/03/1971 έπαψε επίσημα να υπάρχει ως οικισμός.

Λοιπά στοιχεία

Στον ερειπωμένο οικισμό, του οποίου σώζονται χαλάσματα από παλιές οικίες, διατηρείται χριστιανικός ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου στον οποίο γίνεται δοξολογία ετησίως. Υπάρχουν απόψεις ότι «αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εγκαταλειμμένου οικισμού, που μπορεί να αναστηλωθεί και να αποτελέσει κέντρο υποδοχής, διαμονής και ενημέρωσης επισκεπτών στη λίμνη Τριχωνίδα».

(Πηγή: wikipedia)

Back to top